بررسی روند توسعه شبکه‌های آبیاری و زهکشی ایران از ابتدای انقلاب تاکنون؛

به گزارش خبرنگار شبکه خبری آب ایران، تحول در سیستم‌های آبیاری و زهکشی به‌عنوان یکی از راهبردهای کلیدی مدیریت منابع آب، ضرورتی انکارناپذیر برای آینده امنیت غذایی و توسعه پایدار کشور به شمار می‌رود.

جمهوری اسلامی ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی، توجه ویژه‌ای به نوسازی و ارتقای زیرساخت‌های آبی کشور معطوف کرده و توسعه شبکه‌های آبیاری و زهکشی را به‌صورت مستمر در اسناد بالادستی و برنامه‌های توسعه‌ای دنبال کرده است. 

افزایش چشمگیر سطح شبکه‌های اجرایی، حرکت به‌سوی سامانه‌های نوین آبیاری، ارتقای بهره‌وری مصرف آب و کاهش تلفات در بخش کشاورزی، بیانگر جایگاه راهبردی این موضوع در سیاست‌گذاری‌های کلان کشور و عزم حاکمیت برای صیانت از منابع آب و تأمین پایدار غذای جامعه است.

روند اجرای شبکه‌های آبیاری و زهکشی در برنامه‌های توسعه کشور نشان می‌دهد که توسعه این زیرساخت‌های حیاتی، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به‌صورت مستمر، برنامه‌محور و رو به رشد دنبال شده است.

عملکرد اجرای شبکه‌های آبیاری و زهکشی از برنامه اول توسعه آغاز شده و وسعت این شبکه‌ها از ۲۱۶ هزار هکتار در برنامه اول، با افزایش تدریجی در هر دوره، در برنامه ششم توسعه به بیش از یک میلیون و ۷۰۰ هزار هکتار رسیده است؛ رقمی قابل توجه که بیانگر جهش بزرگ در توسعه زیرساخت‌های آبی کشور و توجه ویژه دولت‌های پس از انقلاب به ارتقای بهره‌وری منابع آب و بخش کشاورزی است.

این روند توسعه‌ای در برنامه هفتم توسعه نیز ادامه یافته و بر اساس آمار موجود، تا پایان بهمن‌ماه ۱۴۰۴، میزان اجرای شبکه‌های آبیاری و زهکشی در این برنامه به بیش از ۹۵ هزار هکتار رسیده است. تداوم این مسیر، نشان‌دهنده عزم راهبردی کشور برای گسترش سامانه‌های نوین آبیاری، افزایش ضریب بهره‌برداری از منابع آب و کاهش تلفات آب در بخش کشاورزی است.

این آمارها تصویری روشن از پیشرفت مستمر طرح‌های ملی آبیاری و زهکشی در جمهوری اسلامی ایران ارائه می‌دهد؛ طرح‌هایی که پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به‌عنوان یکی از محورهای اصلی توسعه زیرساختی کشور، نقش مؤثری در پایداری منابع آب، توسعه اقتصادی مناطق مختلف و تحقق اهداف کلان امنیت غذایی ایفا کرده‌اند.