
محبوبه ازغدی طوسی، سرپرست معاونت مهندسی و تأمین منابع مالی حوضه آبریز اترک و حوضههای شمالی، در گفتگو با خبرنگار شبکه خبری آب ایران، از چگونگی شکلگیری مسیر حرفهای خود در صنعت آب و تجربه ۲۲ سالهاش در اجرا، ابزار دقیق و ارزیابی ایمنی سدها سخن گفت.
وی با اشاره به آغاز فعالیت خود از سال ۱۳۸۶ در حوزه ابزار دقیق و مانیتورینگ گفت: مسیر حرفهای من از اجرا شروع شد. سالهایی که بهعنوان نصاب ابزار دقیق در پروژههای سدسازی کار میکردم، فرصت داشتم با تمام جزئیات فنی یک سد از طراحی تا رفتارنگاری درگیر شوم.
به گفته طوسی، این پایه اجرایی، بعدها پشتوانه تمام مسئولیتهای تخصصیاش در شرکت مدیریت منابع آب شد؛ پشتوانهای که در ۲۲۰ بازدید ادواری از سدهای کشور و بیش از ۸۶ بازدید کمیته بررسی امکان آبگیری سدهای جدیدالحدوث به کار آمد.
وی توضیح داد: در سالهای نخست، ورود یک زن به کارگاههای بزرگ سدسازی آسان نبود. اما من انتخاب کردم در قلب پروژه باشم؛ جایی که باید وضعیت واقعی سد را از نزدیک میدیدیم، اندازهگیری میکردیم و برای آبگیری، بهرهبرداری یا علاجبخشی تصمیم میگرفتیم.
طوسی که سابقه فعالیت در حوزههای معدن و سدهای باطله را نیز دارد، میگوید حضور گسترده در پروژهها به او کمک کرده با چالشهای پیمانکار، مشاور و کارفرما همزمان آشنا باشد: وقتی خودت پیمانکار و مشاور بودهای، هیچکس نمیتواند با ابهام یا کلیگویی تو را دور بزند. تجربه مستقیم باعث میشود بتوانی طرح را از هر سه زاویه ببینی.
وی اکنون در مقام سرپرست معاونت فنی و تجهیز منابع مالی حوضه آبریز اترک، بر موضوعات کلیدی طرحهای ملی، ضروریات علاجبخشی سدها و بازنگری تصمیمهای مهندسی نظارت میکند.
ازغدی طوسی در توضیح ضرورت این نگاه دقیق اظهار کرد: بسیاری از طرحهای کشور امروز نیازمند بازنگری هستند. ساختگاههای مناسب قبلاً استفاده شده، اقلیم تغییر کرده و شرایط هیدرولوژیک بسیاری از حوزهها دیگر شبیه گذشته نیست. اگر نوع سد یا روش اجرای پروژه درست انتخاب نشود، کشور و منطقه در بلندمدت متضرر میشود.
به گفته وی، یکی از چالشهای حوزه آب، فشارهای غیرفنی است: گاه نمایندگان یا مدیران محلی برای اجرای طرحی اصرار دارند، در حالی که از نظر فنی، اقتصادی یا محیطزیستی توجیه ندارد. کار ما این است که با تشکیل کارگروههای تخصصی، همه ابعاد را بررسی کنیم و بگوییم چه چیزی به نفع مردم و منطقه است، نه صرفاً چه چیزی محبوبیت کوتاهمدت میآورد.
طوسی درباره اقداماتی که موجب شناخته شدن او بهعنوان «بانوی نخبه صنعت آب» شده است خاطرنشان کرد: فکر میکنم ویژگی اصلیام این بوده که صرفاً ناظر نبودم؛ در پروژهها حضور مؤثر داشتم. بازدیدها برای من تشریفاتی نبود. هر بازدید باید خروجی داشته باشد و بخشی از یک مسئله اجرایی را حل کند.
طبق رزومه رسمی وی، این بانوی نخبه علاوه بر تجربه گسترده میدانی، نویسنده چهار کتاب تخصصی در حوزه ایمنی و پایداری سدها، آتشکاری، ابزار هواشناسی و واژهنامه ابزار دقیق است و تاکنون بیش از ۱۰ دوره آموزشی ملی برای کارشناسان این حوزه برگزار کرده است.
همچنین در تدوین آییننامهها و نظامنامههای کلیدی وزارت نیرو، از جمله «نظامنامه بررسی امکان آبگیری و بهرهبرداری از سدها» مشارکت داشته است.
سرپرست معاونت فنی و تأمین منابع مالی حوضه آبریز اترک، در بخش دیگری از گفتوگو درباره نقش زنان متخصص در وزارت نیرو گفت: هیچوقت موضوع را جنسیتی ندیدم؛ اما واقعیت این است که زنان وقتی جایگاهی را میپذیرند، با تعهد بیشتری کار میکنند. البته برای زنان، مسیر اثبات خود سختتر است و تا سالها باید توانمندیشان را اثبات کنند تا پذیرفته شوند. اما حمایت مدیرانی که نگاه حرفهای دارند، این مسیر را هموار میکند.
طوسی تأکید میکند که نگاهش همیشه «کار برای نتیجه» بوده نه «کار برای پست»: در هیچکدام از مسئولیتها دنبال عنوان نبودم. باور دارم هر منصبی فقط یک امانت است؛ باید آن را طوری مدیریت کنیم که اگر فردا کنار گذاشته شدیم, کار ما برای کشور باقی بماند.
در پایان خطاب به نیروهای جوان وزارت نیرو افزود: ناامید نشوید؛ کار درست را انجام دهید حتی اگر دیده نشود. خروجی مثبت، همیشه راه خود را پیدا میکند. تعهد، دقت و صداقت مهندسی، سرمایهای است که از شما جدا نمیشود.