
به گزارش شبکه خبری آب ایران، مهسا جبّاری، کارشناس پژوهشی گروه محیطزیست پژوهشکده مهندسی هیدرولیک موسسه تحقیقات آب در یادداشتی نوشت: پایش مستمر رفتار سدها یکی از مهمترین الزامات بهرهبرداری ایمن از سازههای آبی و مدیریت پایدار منابع آب به شمار میرود. در همین راستا، موسسه تحقیقات آب با اجرای برنامههای جامع پایش هیدرولوژیکی، هیدروژئولوژیکی و کیفی در سدهای شاخص کشور، نظارتی دقیق بر عملکرد این سازهها اعمال میکند.
سد و نیروگاه سیمره نیز در قالب این شبکه پایش نظاممند مورد ارزیابی قرار دارد. تداوم این برنامه طی سالهای بهرهبرداری، مجموعهای ارزشمند از دادهها و تجربیات فنی را فراهم کرده است که شناخت دقیقتر رفتار مخزن و نحوه تعامل آن با محیط طبیعی پیرامون را امکانپذیر میسازد.
شرایط هیدرولوژیکی و هیدروژئولوژیکی محدوده سد سیمره حاصل تعامل مخزن، ساختار زمینشناسی منطقه و جریانهای طبیعی آب است. در چنین شرایطی، اتکا به دادههای مقطعی نمیتواند تصویر کاملی از وضعیت سد ارائه دهد و دستیابی به درک صحیح از عملکرد سامانه در گرو تحلیل روندهای بلندمدت است.
ثبت پیوسته تغییرات تراز مخزن و بررسی رفتار چشمهها، زهکشها و سطح آب زیرزمینی در طول سالهای بهرهبرداری، شناخت روشنتری از ارتباط میان مخزن و سامانه آب زیرزمینی منطقه فراهم کرده است.
همچنین الگوی جریان آب در محدوده سد و پاییندست نشان میدهد بخشی از رفتار هیدرولوژیکی منطقه از طریق مسیرهای جریان زیرسطحی شکل میگیرد. این ویژگی در بسیاری از سدهای احداثشده در محیطهای زمینشناسی پیچیده مشاهده میشود و اهمیت رصد مستمر و تحلیل دقیق دادهها را دوچندان میکند.
در این میان، تکمیل سازههای اندازهگیری، تقویت شبکه ابزار دقیق و توجه بیشتر به شناسایی مسیرهای جریان زیرسطحی میتواند دقت ارزیابیها را افزایش داده و به بهبود مدیریت بهرهبرداری از سد کمک کند.
در کنار پایش کمی منابع آب، بررسی ویژگیهای شیمیایی نمونههای آب نیز بخش مهمی از برنامه مطالعاتی سد سیمره را تشکیل میدهد. نتایج پایشهای انجامشده نشان میدهد شرایط کیفی منابع آب در محدوده سد از ثبات نسبی برخوردار بوده و تغییرات مشاهده شده عمدتاً در چارچوب نوسانات طبیعی سامانه هیدرولوژیکی منطقه قابل تفسیر است. این موضوع اهمیت تداوم پایش کیفی در کنار پایش کمی را برای دستیابی به تصویری جامع از وضعیت منابع آب برجسته میکند.
تجربه حاصل از سالها پایش سد سیمره نشان میدهد ثبت منظم دادهها و تحلیل مستمر آنها، یکی از ارکان اصلی مدیریت ایمن و پایدار سدها و برنامهریزی آیندهنگرانه در حوزه منابع آب است. استمرار این رویکرد در کنار توسعه شبکههای پایش، تکمیل ابزارهای اندازهگیری و بهرهگیری از روشهای نوین تحلیلی، میتواند زمینه ارتقای بهرهبرداری، افزایش ضریب اطمینان سازه و حفاظت مؤثرتر از منابع آب منطقه را فراهم سازد.