کارشناس مسئول طرح‌های آب دریا در شرکت مدیریت منابع آب ایران:

به گزارش خبرنگار شبکه خبری آب ایران، مریم آردم، کارشناس مسئول طرح‌های آب دریا در شرکت مدیریت منابع آب ایران، در نشست تخصصی «آب و انرژی دریامحور با رویکرد توسعه پایدار، اقتصاد دریامحور و امنیت غذایی»، با تشریح الزامات مدیریت آب در توسعه دریامحور، بر ضرورت برنامه‌ریزی مبتنی بر نیاز واقعی آب، استفاده از منابع نامتعارف و توجه به ملاحظات اقتصادی و محیط‌زیستی در اجرای طرح‌های انتقال آب تأکید کرد.

آردم با اشاره به اسناد بالادستی و برنامه‌های مرتبط با مدیریت منابع آب گفت: بررسی روندهای موجود، شاخص‌های منابع آب و افزایش تقاضای بخش‌های مختلف، به‌ویژه صنعت، نشان می‌دهد که آب دریا می‌تواند یکی از گزینه‌های تأمین آب در مناطق ساحلی و صنعتی باشد؛ با این حال، استفاده از این ظرفیت باید در چارچوب برنامه‌ریزی کلان منابع آب و با ارزیابی دقیق نیازها انجام شود.

وی با اشاره به شاخص‌های نگران‌کننده منابع آب کشور، از جمله افزایش تعداد دشت‌های ممنوعه و ممنوعه بحرانی، بر ضرورت مدیریت تقاضا و حفاظت از منابع آب زیرزمینی تأکید کرد و افزود: در کنار مدیریت منابع متعارف، استفاده از آب دریا به‌صورت خام یا نمک‌زدایی‌شده می‌تواند بخشی از نیازهای شرب، خدمات و صنعت را تأمین کند.

این کارشناس مسئول طرح‌های آب دریا در شرکت مدیریت منابع آب ایران با اشاره به قوانین و اسناد پشتیبان توسعه دریامحور اظهار کرد: قوانین مرتبط با انتقال آب از دریای عمان به سیستان‌وبلوچستان، سیاست‌های کلی توسعه دریامحور، قانون برنامه هفتم پیشرفت و ضوابط تخصیص آب، چارچوب‌هایی برای بهره‌برداری از منابع آب دریا، جلب سرمایه‌گذاری و استفاده از ظرفیت بخش غیردولتی فراهم کرده‌اند. در این اسناد، تأمین آب صنایع و مناطق واقع در سواحل جنوبی، با رعایت ملاحظات محیط‌زیستی و پدافند غیرعامل، مورد توجه قرار گرفته است.

آردم همچنین به مطالعات انجام‌شده برای برآورد نیاز و کمبود آب در نوار ساحلی کشور اشاره کرد و گفت: این مطالعات با در نظر گرفتن افق‌های برنامه‌ریزی و نیاز بخش‌های شرب، خدمات و صنعت، ظرفیت‌ها و کمبودهای آبی مناطق مختلف را بررسی کرده‌اند. نتایج این بررسی‌ها می‌تواند مبنایی برای اولویت‌بندی طرح‌ها و انتخاب منابع تأمین آب متناسب با نیاز هر منطقه باشد.

وی در ادامه، پنج خط اصلی انتقال آب دریا را تشریح کرد که برای تأمین بخشی از نیاز صنایع و مناطق جمعیتی در استان‌های مختلف طراحی شده‌اند. این خطوط، مناطق هرمزگان، کرمان، اصفهان، سیستان‌وبلوچستان، خراسان‌های جنوبی و رضوی و فارس را دربر می‌گیرند و از نظر ظرفیت انتقال، مراحل اجرا و میزان پیشرفت فیزیکی در وضعیت‌های متفاوتی قرار دارند.

به گفته آردم، برخی از این طرح‌ها به بهره‌برداری رسیده‌اند و برخی دیگر در مراحل اجرایی قرار دارند. توسعه تأسیسات نمک‌زدایی، احداث خطوط انتقال، ایستگاه‌های پمپاژ و مخازن ذخیره از اجزای اصلی این پروژه‌هاست؛ طرح‌هایی که اجرای آن‌ها به تأمین مالی پایدار، هماهنگی میان دستگاه‌های مسئول و انطباق با نیازهای واقعی مناطق هدف وابسته است.

وی در پایان، بر ضرورت بهره‌گیری از مطالعات جامع و اسناد بالادستی برای هدایت طرح‌های آب دریا تأکید کرد و گفت: تصمیم‌گیری درباره توسعه این ظرفیت باید با توجه هم‌زمان به نیاز آبی، محدودیت منابع، امکان تأمین مالی، ملاحظات محیط‌زیستی و الزامات توسعه پایدار انجام شود.