سه‌شنبه, 19 آبان 1405
به گزارش شبکه خبری آب ایران به نقل از روابط عمومی شرکت سهامی آب منطقه‌ای یزد، جعفر نوری در این نشست با تشریح ضرورت اجرای پروژه، به پراکندگی اسناد و روایت‌ها و خطر از دست رفتن بخشی از دانش تاریخی و سازمانی مدیریت آب در یزد اشاره کرد و گفت: مدیریت آب در یزد حاصل انباشت تجربه‌هایی است که در طول زمان، از سازوکارهای بومی و تاریخی تا نهادهای تخصصی و پروژه‌های فنی، شکل گرفته‌اند.
وی مستندسازی این تجربه‌ها را اقدامی برای حفظ حافظه سازمانی و تبدیل تجربیات تاریخی و فنی یزد به مبنایی برای تصمیم‌گیری‌های آینده دانست و افزود: قنات را باید هم‌زمان به‌عنوان فناوری، نهاد اجتماعی و زیرساخت امنیت غذایی و تداوم سکونت در محیط خشک شناخت.
در ادامه، روش‌شناسی پژوهش شامل مطالعه اسنادی، ثبت روایت‌های انسانی، اعتبارسنجی منابع از طریق تطبیق اسناد و روایت‌ها و ثبت صوتی و تصویری مصاحبه‌ها تشریح شد.
دانش بومی و سازگاری با کم‌آبی با نمونه گورآب‌های تفت، گذار تاریخی به فناوری و قانون، شکل‌گیری نهادهای مدیریت آب، پروژه انتقال آب از زاینده‌رود به یزد، معماری اجرایی این پروژه و عوامل موفقیت و ظرفیت‌های فناورانه از جمله تأسیس مرکز تحقیقات باروری ابرها در سال ۱۳۷۷، از دیگر محورهای مطرح‌شده در این نشست بود.
نوری در جمع‌بندی مباحث، ضرورت ثبت و انتقال تجربه‌ها، پیوند فناوری با نهاد و قانون و هماهنگی در اجرای پروژه‌های بزرگ را از مهم‌ترین درس‌آموخته‌های پژوهش برشمرد و پیشنهاد کرد بانک اسناد و آرشیو روایت‌ها به‌صورت پایدار نگهداری و به‌روزرسانی شود و محصولات آموزشی برای مدیران و کارشناسان تولید گردد.
گفتنی است، مستندسازی نباید اقدامی یک‌باره تلقی شود، بلکه باید به بخشی از مدیریت دانش سازمانی تبدیل شود تا تجربه‌های جدید نیز به‌صورت منظم به مجموعه مستندات موجود افزوده شوند.
ادامه