مدیر روابط عمومی شرکت آب منطقه‌ای هرمزگان در یادداشتی نوشت:

به گزارش شبکه خبری آب ایران به نقل از روابط عمومی شرکت آب منطقه‌ای هرمزگان، مجید لشکری مدیر روابط عمومی شرکت آب منطقه‌ای هرمزگان در یادداشتی آورده است:

مهرماه که از راه می‌رسد، فقط درهای مدرسه‌ها به روی دانش‌آموزان باز نمی‌شود؛ گویی فصل تازه‌ای از زندگی اجتماعی ما نیز آغاز می‌شود؛ فصلی که با «دانش» آغاز می‌شود و با «مسئولیت» معنا پیدا می‌کند.

امسال آغاز سال تحصیلی با هفته دفاع مقدس و آغاز سال آبی همزمان شده است؛ سه مناسبت که اگرچه در ظاهر متفاوت‌اند، اما در یک مفهوم مشترک به هم می‌رسند: آینده را باید امروز ساخت.

هفته دفاع مقدس، یادآور مردان و زنانی است که برای حفظ ایران از جان خود گذشتند؛ یادآور شهدای دفاع مقدس، شهدای جنگ‌های ۱۲ و ۴۰ روزه و شهدای جنگ رمضان؛ نسلی که معنای ایستادگی و ایثار را نه در کلام، بلکه در عمل به ما آموخت.

امروز نیز جامعه به ایثار نیاز دارد؛ اما شاید شکل ایثار تغییر کرده باشد. گاهی دفاع از ایران در سنگر اتفاق می‌افتد و گاهی در خانه، مدرسه، مزرعه، کارخانه و پشت یک شیر آب.

گاهی دفاع از ایران، یعنی یک شیر آب که بی‌دلیل باز نمی‌ماند؛ یعنی یک قطره آب که هدر نمی‌رود؛ یعنی کودکی که به بزرگ‌ترها می‌گوید: «آب را هدر ندهیم.»

و اینجاست که مدرسه، آب و دفاع از آینده به یکدیگر پیوند می‌خورند.

«بابا آب داد»؛ جمله‌ای که باید معنای تازه‌ای پیدا کند

شاید نخستین واژه‌ای که بسیاری از کودکان در مدرسه می‌آموزند «آب» باشد و یکی از نخستین جمله‌هایی که نسل‌های مختلف ایرانی با آن خواندن را آغاز کرده‌اند، این جمله ساده و ماندگار است: «بابا آب داد.»

سال‌ها از آن روزها گذشته است؛ اما امروز شاید لازم باشد این جمله را یک بار دیگر بخوانیم. «بابا آب داد» فقط یک جمله برای یادگیری الفبا نیست؛ روایت ساده‌ای از پیوند زندگی، خانواده و آب است. اما امروز باید این جمله را به یک پیام تازه تبدیل کنیم: «ما آب را حفظ می‌کنیم.»

این همان نقطه‌ای است که آموزش باید از کتاب و کلاس فراتر رود و به رفتار اجتماعی تبدیل شود. دانش‌آموز امروز فقط دریافت‌کننده آموزش نیست؛ او می‌تواند سفیر آب در خانواده و جامعه باشد.

او می‌تواند از پدر و مادر خود بپرسد: آب بهتر است یا ثروت؟

پاسخ این پرسش شاید ساده‌تر از آن چیزی باشد که تصور می‌کنیم؛ زیرا بدون آب، ثروت نیز نمی‌تواند آینده‌ای پایدار بسازد.

از اقدام فردی تا مشارکت جمعی

شعار امسال طرح ملی دانش‌آموزی نجات آب، «آب بهتر است یا ثروت؛ از اقدام فردی تا مشارکت جمعی»، در حقیقت یک پرسش اجتماعی است.

آب فقط متعلق به یک دستگاه، یک سازمان یا یک بخش اقتصادی نیست. آب متعلق به همه است و آینده آن نیز به رفتار همه ما وابسته است. در خانه، مدرسه، کشاورزی، صنعت و شهر، هر تصمیم کوچک می‌تواند بخشی از آینده آب را رقم بزند. تا زمانی که اقدام فردی به مشارکت جمعی تبدیل نشود، نمی‌توان انتظار داشت فرهنگ مصرف اصلاح شود.

به همین دلیل، طرح داناب را باید فراتر از یک برنامه آموزشی دید؛ داناب می‌تواند بستری برای گفت‌وگوی اجتماعی درباره آینده آب باشد؛ گفت‌وگویی که از مدرسه آغاز می‌شود، به خانواده می‌رسد و از خانواده به جامعه راه پیدا می‌کند.

ایثار، فقط در میدان جنگ نیست

مردم هرمزگان در سال‌های گذشته بارها نشان داده‌اند که در روزهای دشوار، پای ایران و پای مردم می‌ایستند. پویش «جانفدا» نیز نشان داد که ایثار را نمی‌توان فقط در میدان‌های دفاعی جست‌وجو کرد.

ایثار گاهی یعنی از بخشی از مصرف خود کم کنیم تا دیگری نیز سهمی از این نعمت داشته باشد. ایثار یعنی اسراف نکنیم؛ یعنی برای شست‌وشو، آبی بیش از نیاز مصرف نکنیم؛ یعنی در کشاورزی به سمت مصرف کارآمدتر حرکت کنیم؛ یعنی صنعت، خانه، مدرسه و اداره، هرکدام سهم خود را در حفاظت از آب بپذیرند.

جهاد برای آب، گاهی از کوچک‌ترین رفتارهای روزمره آغاز می‌شود و چه زیباست که فرهنگ ایثار دفاع مقدس، امروز در کنار فرهنگ حفاظت از منابع طبیعی و مدیریت مصرف قرار گیرد.

سال آبی جدید؛ یک فرصت تازه

آغاز سال تحصیلی با آغاز سال آبی نیز همزمان شده است. سال آبی از اول مهر آغاز می‌شود و تا پایان شهریور سال بعد ادامه دارد؛ بنابراین مهرماه برای ما فقط آغاز یک سال تحصیلی نیست، بلکه آغاز یک چرخه جدید برای مدیریت منابع آب نیز هست.

پاییز و زمستان پیش‌رو را با امید به بارش‌های مناسب آغاز می‌کنیم و امیدواریم به لطف خداوند، بارندگی‌های مطلوب، ذخیره مناسبی در سدها و بندهای استان ایجاد کند و زمین تشنه هرمزگان از نعمت باران سیراب شود. اما امید به باران نباید ما را از مسئولیت امروزمان غافل کند.

باران، نعمت خداوند است؛ اما مدیریت مصرف، مسئولیت ماست.

هرچه میزان بارندگی بیشتر باشد، اگر رفتار مصرفی ما اصلاح نشود، نمی‌توان آینده آب را تضمین کرد. آب را باید مانند سرمایه‌ای دید که اگر بی‌محابا مصرف شود، روزی از حساب آینده ما برداشت خواهد شد.

شاید اگر شیر آب به حساب بانکی ما متصل بود و با هر بار باز شدن، مبلغی از حسابمان کم می‌شد، همه ما با دقت بیشتری آن را باز می‌کردیم. اما واقعیت این است که آب نیز سرمایه است؛ با این تفاوت که برداشت بی‌رویه از آن، فقط موجودی امروز ما را کم نمی‌کند، بلکه از سهم نسل‌های آینده نیز می‌کاهد.

مدرسه؛ نقطه آغاز یک وفاق اجتماعی

در سال آبی گذشته، همراهی دانش‌آموزان، معلمان و اداره کل آموزش و پرورش هرمزگان در مسیر ارتقای سواد آبی و فرهنگ مصرف بهینه آب، ارزشمند و قابل تقدیر بود. اکنون باید این وفاق را گسترده‌تر کنیم.

از ۲۱ مهرماه و با اجرای برنامه‌های سراسری «باانرژی‌ها» و «داناب»، بار دیگر پیوند آموزش و پرورش با صنعت آب و برق، با محوریت فرهنگ‌سازی مصرف بهینه، پررنگ‌تر خواهد شد.

هدف ما این است که دانش‌آموز فقط درباره آب «بداند»؛ بلکه درباره آب احساس مسئولیت کند و این مسئولیت را به خانه و جامعه ببرد.

اگر دانش‌آموز بتواند به خانواده خود یادآوری کند که آب سرمایه مشترک ماست، اگر بتواند هدررفت آب را به یک رفتار نادرست اجتماعی تبدیل کند و اگر بتواند دوستان و اطرافیان خود را به مصرف منصفانه دعوت کند، آن‌گاه آموزش آب از یک برنامه آموزشی به یک جنبش اجتماعی برای حفاظت از منابع آب تبدیل خواهد شد.

آب؛ امانت امروز برای فردا

خداوند متعال در سوره مبارکه اعراف، آیه ۳۱، می‌فرماید:
«کُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا»
بخورید و بیاشامید، ولی اسراف نکنید.
این پیام می‌تواند چراغ راه ما در مدیریت مصرف باشد. آب، نعمت الهی و امانتی برای امروز و فرداست.

ما امروز در کنار همه تلاش‌هایی که برای تأمین آب پایدار، توسعه زیرساخت‌ها و افزایش تاب‌آوری منابع آب انجام می‌دهیم، به یک سرمایه بزرگ‌تر نیز نیاز داریم: اعتماد، همراهی و مشارکت مردم.

و این سرمایه از مدرسه ساخته می‌شود؛ از کودکی که یاد می‌گیرد آب را دوست داشته باشد، از معلمی که درباره ارزش آب سخن می‌گوید، از پدر و مادری که الگوی مصرف خود را اصلاح می‌کنند، از کشاورزی که به بهره‌وری آب می‌اندیشد، از صنعتگری که مسئولیت خود را می‌پذیرد و از شهروندی که می‌داند هر قطره آب، بخشی از آینده این سرزمین است.

آینده هرمزگان را امروز بسازیم

از همه دانش‌آموزان، معلمان، خانواده‌ها، کشاورزان، صنعتگران و شهروندان شریف هرمزگان که در مسیر حفاظت از آب و رعایت الگوی مصرف همراهی می‌کنند، صمیمانه سپاسگزارم.

مردم هرمزگان نشان داده‌اند که در روزهای سخت می‌توانند همدل و همراه باشند؛ امروز نیز می‌توانیم همین روحیه را در مسیر حفاظت از آب به کار بگیریم.

امیدواریم پاییز و زمستان پیش‌رو با بارش‌های مطلوب همراه باشد، سدها و بندهای استان از نعمت باران سرشار شوند و زمین تشنه هرمزگان سیراب شود. اما در کنار انتظار برای باران، بیاییم سهم خودمان را نیز ادا کنیم.

آینده فرزندان ما فقط به آبی که امروز ذخیره می‌کنیم وابسته نیست؛ به رفتاری که امروز به آنها می‌آموزیم نیز وابسته است.

بیاییم از «بابا آب داد» عبور کنیم و به یک عهد تازه برسیم:
ما آب را حفظ می‌کنیم؛
برای خانه‌مان،
برای هرمزگان،
برای ایران،
و برای نسلی که هنوز در مدرسه مشق آینده را می‌نویسد.
آب، نخستین درس مدرسه است؛
اما حفاظت از آب، بزرگ‌ترین درس زندگی است.